"Ik ben mijn moeder niet verloren.
Daarvoor gaf zij mij teveel.
Wat zij mij zei, dat blijf ik horen.
Van wat ik ben, is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen.
In wat ik doe, in wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen.
Waarvan het spoor steeds nog verder gaat."
Bron en schrijver: onbekend.
Mijn lieve moeder verhuisde naar mijn hart, voor altijd. Soms voelt dit als gisteren en toch al 10 jaar geleden.
Inmiddels is pijn getransformeerd naar missen en dat blijft, voor altijd.
Hoewel missen toch ook niet het juiste woord is, want ze woont en leeft in mij.
Zo kan ik haar altijd in mijzelf ontmoeten, voor altijd.
Sommige woorden bestaan gewoonweg niet, voor wat we voelen. Vandaar dat ik graag gedichten gebruik en citeer. Helaas ken ik de schrijver van bovenstaande gedicht niet. Zou jij die kennen, laat me dit gerust weten, om zorgvuldigheid in eer te houden.
Afscheid nemen is niet loslaten, wel een andere manier van vasthouden.
Reactie plaatsen
Reacties