Rouw leeft in je lichaam
Rouw zit niet alleen in je hoofd
Het leeft in je lichaam
In hoe je ademt
In hoe je beweegt
In hoe je spanning vasthoudt
of juist niets meer voelt
Na een ingrijpend verlies verandert er iets
Niet alleen in je leven
maar ook in je systeem
Je lichaam draagt mee
🌿
Wat je lichaam laat zien
Misschien herken je het
Dat je sneller moe bent
Dat je schouders gespannen zijn
Dat je adem hoog zit
Of juist dat je weinig voelt
Alsof er een soort afstand is ontstaan
Je kunt het niet altijd verklaren
maar je merkt het wel
In kleine signalen
die steeds terugkomen
Niet omdat er iets mis is
maar omdat je lichaam probeert om te gaan
met wat je hebt meegemaakt
Meer dan woorden kunnen dragen
Niet alles van rouw laat zich verwoorden
Sommige ervaringen zijn te groot
te intens
of te overweldigend
Ze vinden hun weg
via het lichaam
In spanning
in vermoeidheid
in onrust
of juist in verstilling
Je lichaam spreekt
ook als jij er nog geen woorden voor hebt
🌿
Toen mijn lichaam begon te spreken
In mijn eigen leven werd dit op een andere manier zichtbaar
Via mijn scoliose
Een fysieke vorm
waarin mijn lichaam letterlijk een beweging laat zien
Geen bewuste keuze
maar een uitdrukking van iets wat zich gevormd heeft
in de loop van mijn leven
Voor mij is het geen losstaand lichamelijk gegeven
Het vertelt ook een verhaal
over dragen
over aanpassen
over spanning en balans
Niet alles is direct te herleiden
en dat hoeft ook niet
Maar het heeft me wel geleerd
om anders te luisteren naar mijn lichaam
Niet als iets wat “gerepareerd” moet worden
maar als iets wat iets laat zien
🌿
Als voelen niet vanzelf gaat
Soms lukt het niet om te voelen wat er in je leeft
Misschien omdat het te pijnlijk is
of te veel tegelijk
Misschien omdat je gewend bent
om door te gaan
Of omdat je lichaam je beschermt
Dat is geen falen
Dat is wijsheid
Je systeem kiest wat mogelijk is
op dat moment
En soms begint het niet met voelen
maar met heel klein:
even stilstaan
even ademen
even aanwezig zijn
Zacht terug naar jezelf
Rouw in het lichaam vraagt geen haast
Het vraagt geen oplossing
Het vraagt
ruimte
Zachtheid
En de bereidheid
om te luisteren
zonder meteen iets te willen veranderen
Misschien zit dat in kleine dingen:
– je adem volgen
– je voeten voelen op de grond
– merken waar spanning zit
– of simpelweg even niets hoeven
Het zijn geen grote stappen
Maar ze openen wel iets
🌿
Je lichaam als ingang
Je lichaam is geen obstakel
Het is een ingang
Naar wat er leeft
naar wat gezien wil worden
naar wat misschien al langer gedragen wordt
Niet alles hoeft opgelost
Maar er mag wel
meer ruimte komen
Om te voelen
Om te ademen
Om te zijn
Tot slot
Rouw verdwijnt niet uit je lichaam
Maar het kan wel veranderen
Van iets wat vastzit
naar iets wat mag bewegen
Van spanning
naar iets meer ruimte
Stap voor stap
In jouw tempo
🌿
Zachte uitnodiging
Merk je dat je lichaam signalen geeft
die je niet goed kunt plaatsen
Of dat je blijft rondlopen
met spanning, vermoeidheid of afstand voelen
Dan kan het helpend zijn
om daar samen naar te kijken
In rust
en in een tempo dat bij jou past
🌿
Reactie plaatsen
Reacties