Elke ontmoeting als groeimoment
Over systemisch werk en bewustwording
Elke ontmoeting brengt beweging.
Soms zichtbaar, soms heel subtiel.
In het contact met een ander gebeurt er vaak meer dan we met woorden kunnen vangen.
Er wordt iets geraakt.
Iets gespiegeld.
Iets in beweging gezet — niet alleen bij de ander, maar ook in mij.
En misschien is dat wel de kern van systemisch werk:
dat we elkaar ontmoeten op een laag die verder gaat dan het verhaal,
en dat juist daar groei en bewustwording ontstaat.
Naar binnen keren
Werken met systemisch werk — op het niveau van de ziel —
vraagt een voortdurende beweging naar binnen.
Niet als techniek.
Maar als innerlijke houding.
Want wat zich buiten laat zien,
raakt altijd iets vanbinnen.
Hoe meer ik bereid ben om daar aanwezig te zijn,
hoe helderder ik kan waarnemen wat er in de ander gebeurt.
En misschien nog wel belangrijker:
hoe minder ik iets hoef te doen.
De beweging van leeg worden
In mijn eigen proces heb ik iets ontdekt
wat in eerste instantie tegenstrijdig voelde:
hoe leger ik word, hoe voller het leven wordt ervaren.
Leeg…
niet als gemis,
maar als loslaten.
Loslaten van:
- moeten
- vasthouden
- controle
- het idee dat ik moet weten
Wanneer er minder vastzit,
kan er meer bewegen.
Verdriet komt… en gaat weer.
Genieten komt… en gaat weer.
Spanning komt… en verzacht weer.
Zonder dat het blijft hangen.
Zonder dat het vastgezet hoeft te worden.
Niets vasthouden
Misschien is dat wel de essentie van hoe ik werk.
Niet oplossen.
Niet fixen.
Niet sturen.
Maar ruimte maken.
Voor alles wat zich aandient.
Als iemand verdriet voelt,
dan mag dat er zijn.
Als er iets zwaars zichtbaar wordt,
dan dragen we dat — zonder het over te nemen,
zonder het vast te zetten.
Als een spiegel
die alles reflecteert
maar zelf leeg blijft.
En juist in die leegte
ontstaat ruimte.
Begeleiden als ambacht
Voor mij is begeleiden geen methode die je toepast.
Het is een ambacht.
Iets wat zich verdiept in de tijd.
Door:
- kennis van systemische wetmatigheden
- inzicht in trauma en overlevingsmechanismen
- het opdoen van ervaring, laag voor laag
Maar misschien nog wel het meest
door de bereidheid om jezelf te blijven ontmoeten.
Eerlijk.
Open.
Zonder omwegen.
Groeien in de ontmoeting
Wat ik misschien wel het meest waardevol vind aan dit werk,
is dat het nooit “af” is.
Ik ben niet klaar.
Ik weet niet alles.
En juist dat maakt dat ik open kan blijven.
Elke ontmoeting brengt iets nieuws.
Een nieuwe laag.
Een andere beweging.
Ik groei — in de ontmoeting.
Niet boven de ander.
Maar naast de ander.
Een uitnodiging
Misschien voel je, terwijl je dit leest,
dat er iets in jou ook wil bewegen.
Dat je:
- meer ruimte wilt ervaren
- iets wilt onderzoeken
- of simpelweg even wilt landen
Je bent welkom.
Niet omdat iets opgelost moet worden.
Maar om te ervaren.
Wie jij bent.
Wat er in jou leeft.
En wat er ontstaat in de ontmoeting.
Tot slot
Voor mij gaat dit werk niet over antwoorden geven.
Maar over aanwezig zijn
bij wat zich wil laten zien.
Zonder haast.
Zonder oordeel.
En misschien…
is dat precies waar echte ontmoeting begint.
🌿
Foto is van een opstelling in de natuur.
Deze persoon voelde zich gevangen en de beweging hierna was bevrijdend voor haar.
Reactie plaatsen
Reacties