Waarom draag ik gevoelens die groter lijken dan mijn eigen verhaal?

Heb je weleens het gevoel dat je iets met je meedraagt waar je geen verklaring voor kunt vinden?

Dat je sterker reageert dan je zou verwachten.

Dat je verantwoordelijkheden op je neemt die eigenlijk niet van jou lijken.

Of dat je steeds opnieuw tegen dezelfde patronen aanloopt, terwijl je al zoveel aan jezelf hebt gewerkt.

Soms voelt het alsof er iets meespeelt dat groter is dan jouw eigen verhaal.

Dat besef ontstond bij mij niet in één keer.

Het ontvouwde zich langzaam.

Laag voor laag.

Toen mijn lichaam begon te spreken

Als ik terugkijk op mijn eigen leven, zie ik dat mijn burn-out en scoliose niet alleen een eindpunt waren.

Ze vormden ook een begin.

Een uitnodiging om stil te staan.

Om te luisteren naar wat mijn lichaam misschien al veel langer probeerde te vertellen.

Destijds begreep ik dat nog niet.

Ik zag vooral de klachten.

De vermoeidheid.

De beperkingen.

Maar achteraf zie ik dat er ook iets anders gebeurde.

Er ontstond ruimte voor vragen die ik daarvoor nooit had gesteld.

Waarom voelde ik wat ik voelde?

Waarom reageerde ik zoals ik reageerde?

En waar kwam dat eigenlijk vandaan?

Een eerste ontmoeting met het familiesysteem

Mijn bewustwording kreeg een nieuwe verdieping tijdens mijn eerste familieopstelling in 2018.

Het was een bijzondere ervaring.

Niet omdat ik ineens overal antwoorden op kreeg.

Maar omdat er iets zichtbaar werd wat ik al langer voelde.

Alsof bepaalde puzzelstukjes op hun plek vielen.

Die dag gebeurde er nog iets.

Er ontstond een diep verlangen.

Een gedachte die ik nauwelijks durfde uit te spreken:

"Wat zou het bijzonder zijn als ik ooit op deze manier met mensen zou mogen werken."

Werken met datgene wat vaak verborgen blijft.

Met de onderstroom.

Met wat zichtbaar wil worden.

Niet alles begint bij jou

In de jaren daarna verdiepte ik mij verder in familiepatronen, systemisch werk en intergenerationeel trauma.

Onder andere via het werk van Elmer Hendrix, Jan Bommerez en Els van Steijn.

Wat mij daarin het meest raakte, was een eenvoudig maar diepgaand inzicht:

Niet alles wat wij dragen, begint bij onszelf.

Dat betekent niet dat we slachtoffer zijn van ons verleden.

Maar wel dat we onderdeel zijn van een groter geheel.

Van een familie.

Van een geschiedenis.

Van verhalen die vaak veel eerder begonnen dan wijzelf.

Wat eerdere generaties vaak niet konden voelen

Veel van onze ouders, grootouders en overgrootouders leefden onder omstandigheden die weinig ruimte boden voor emoties.

Er moest gewerkt worden.

Overleefd worden.

Doorgegaan worden.

Verdriet werd vaak gedragen in stilte.

Angst kreeg weinig woorden.

Pijn werd zelden gedeeld.

Niet uit onwil.

Maar omdat de omstandigheden simpelweg iets anders vroegen.

Wat niet gevoeld kon worden, verdween echter niet zomaar.

Soms bleef het aanwezig in patronen.

In overtuigingen.

In manieren van omgaan met relaties, verlies, veiligheid of verantwoordelijkheid.

Vaak zonder dat iemand zich daar bewust van was.

Bewustwording brengt ruimte

Wat ik steeds opnieuw zie, zowel bij mezelf als bij de mensen die ik begeleid, is dat bewustwording ruimte brengt.

Niet omdat alles direct verandert.

Niet omdat elk patroon ineens verdwijnt.

Maar omdat er begrip ontstaat.

Mildheid.

Een andere blik.

Wanneer je ontdekt dat bepaalde reacties of gevoelens mogelijk een langere geschiedenis hebben, ontstaat er vaak meer compassie voor jezelf.

Dan verschuift iets.

Van:

"Wat is er mis met mij?"

naar:

"Wat probeert hier gezien te worden?"

Dat is een wezenlijk verschil.

Meer dan alleen pijn

Systemisch werk gaat voor mij niet alleen over wat moeilijk was.

Niet alleen over trauma of pijn.

Het gaat ook over de kracht die door generaties heen is doorgegeven.

Over veerkracht.

Doorzettingsvermogen.

Liefde.

Verbondenheid.

Ook dat stroomt mee in onze geschiedenis.

En misschien mogen we daar soms net zo bewust bij stilstaan.

Een uitnodiging

Misschien herken je iets van jezelf in dit verhaal.

Misschien voel je dat er lagen zijn die verder reiken dan wat je tot nu toe hebt onderzocht.

Dat hoeft niet direct duidelijk te zijn.

Soms begint bewustwording met een klein moment van herkenning.

Een gevoel.

Een vraag.

Een nieuw perspectief.

En van daaruit ontvouwt zich vaak vanzelf de volgende stap.

🌿

Niet alles wat je draagt, begint bij jou.

Maar bewustwording kan wel bij jou beginnen.

Voor wie hierin verder wil lezen, heb ik mijn ervaringen en inzichten verzameld in mijn e-book Leven is l(i)ef hebben – een reis door rouw, naar meer ruimte.

Een uitnodiging om met nieuwsgierigheid, mildheid en vertrouwen te onderzoeken wat zich in jouw leven wil laten zien.