Leven is l(i)ef hebben
Een reis door rouw, naar meer ruimte....
Soms gebeurt er iets in je leven
waarvoor je je niet kunt voorbereiden.
Iets wat alles stilzet.
Wat je raakt tot in je kern.
Wat je niet wilt… en toch gebeurt.
Rouw kwam niet één keer in mijn leven.
Het kwam in golven.
In lagen.
Op momenten dat ik dacht dat het leven gewoon doorging.
Ik heb me verzet.
Gevochten tegen wat er was.
Geprobeerd door te gaan, sterk te zijn, het te dragen.
Maar ergens…
werd het te zwaar.
Mijn lichaam begon te spreken.
Spanning zette zich vast.
Pijn werd een constante metgezel.
En langzaam werd me iets duidelijk:
dat rouw niet alleen gaat over verlies,
maar ook over alles wat daaronder ligt.
Oude pijn.
Oude patronen.
Dat wat we dragen, soms al generaties lang.
Mijn zoektocht bracht me langs verschillende wegen.
Coaching, therapie, systemisch werk.
En steeds weer werd ik uitgenodigd
om een laag dieper te gaan.
Niet door harder te werken.
Maar door zachter te worden.
Door te voelen.
Door stil te staan.
Door toe te laten wat er is.
Dat was geen rechte weg.
Het was een beweging
tussen verzet en overgave.
En misschien is dat wel
waar heling begint.
Niet wanneer alles opgelost is.
Maar wanneer je iets in jezelf toelaat
wat je eerder nog wegduwde.
Dit boek is geen handleiding.
Het is een reis.
Mijn reis.
Maar misschien herken je iets.
In het gemis.
In de onmacht.
In de zoektocht naar ruimte.
Dan hoop ik dat dit boek je iets mag brengen.
Zachtheid.
Herkenning.
Of simpelweg het gevoel
dat je niet alleen bent.
🌿
Edith Camps
Reactie plaatsen
Reacties